zondag 8 maart 2009

donderdag 5 februari 2009

Laos


Muang Ngoi Neua en Nong Khiaw (Laos)

Een driedaagse uitstap naar de dorpjes Muang Ngoi Neua en Nong Khiaw was aan de orde om niet helemaal gehypnotiseerd te worden door het prachtige, relaxe leven in Luang Prabang.

Na een 4 uur durende, hobbelige rit en een boottocht op een volgepakte kano verscheen onze beloning: het door bergen omgeven rivierdorpje Muang Ngoi Neua. Echt authentiek kan je het niet meer noemen aangezien de enige straat voornamelijk bestaat uit guest houses, restaurantjes en trekkingbureautjes. Maar het maakte de sfeer en beleving er anderzijds niet minder echt op.







Na een kort verblijf namen we de boot richting Nong Khiaw, om vandaaruit met de hobbelbus terug naar Luang Prabang te trekken.

Luang Prabang, Laos



Luang Prabang, Unesco werelderfgoed aan de Mekong, de tempelstad bij uitstek. Wat een mooie stad met al haar wats. Wandelend doorheen dit stadje geniet je van al de kleuren, geuren en prachtige architectuur, weliswaar met de steeds terugkomende aanspreking: "Tuktuk... Go to waterfall, cave?"

Laat je ogen eten op de "fresh produce market":

Geniet van de bedrijvigheid langs de rivier en maak een mooie fietstocht:

Verfris je dorst na een stoffige wandeltocht:

Laat je gedachten afdwalen bij zonsondergang:

Toon je onderhandelingstalent op de nachtmarkt:

Vientiane, Laos

Elke buitenlander in China weet dat je met Chinees Nieuwjaar (oftewel het Lentefestival) niet in China moet zijn. Deze periode van 2 weken gaat gepaard met het afvuren van vuurwerk overal en op alle (meest onmogelijke) momenten van de dag. Gezien wij waarde hechten aan slaap en warmte, hebben we onze koffers gepakt en een mooie, zuiderse bestemming uitgezocht waar niet al te veel toeristen komen: Laos. (Het aantal toeristen bleek echter een ander verhaal!)

Korte omschrijving: Het communistische Laos ligt ingesloten door Vietnam, Cambodja, Thailand, Myanmar en China. Het land behoorde vroeger tot het Franse Indochina. Ongeveer 6 miljoen inwoners. Meest voorkomende religie: Boeddhisme. Hoofdstad: Vientiane. Munteenheid: kip (1 euro = ±11000 kip) . Belangrijkste rivier: de Mekong.
Wat heeft Laos gemeen met België: meermaals bezet door de buurlanden en een andere buitenlandse macht (Frankrijk), waardoor er geen echt nationaal gevoel en geen taaleenheid is.
Wat heeft Laos zeker niet gemeen met België: elke mannelijke Lao is zeker één keer in zijn leven in het klooster geweest.

Na een relatief korte reis van 6u landden we in Vientiane. Eerste indrukken: lekkere geuren en een heerlijke temperatuur (±25°C) zonder de typische vochtigheid die je in Thailand wel hebt. Zalig... Voor een hoofdstad is Vientiane niet indrukwekkend vergeleken met andere steden in Azië, maar hoeft zeker niet onder te doen qua sfeer. Het is een rustig provinciaal stadje dat alle nodige nutsvoorzieningen heeft. Geen drukte van verkeer, leuke restaurantjes, kleine guest houses, oude koloniale gebouwen, gigantische socialistische monumenten, koninklijke paleizen...
Vergeleken met China een wereld van verschil, vooral de rust maar ook de properheid, zowel binnen als buiten. Zoals een Belgische caféhouder die we ontmoetten, zei: "De Lao zijn heel proper, maar houden niet van werken." En de mensen waren er inderdaad zeer relax. Het kon gebeuren dat je 15min moest wachten tot een ober besliste om je de menukaart te tonen en dat terwijl je de enige klant was. But who cares, we were on holiday.

Oh, en wat bezoek je zeker: tempels (of "wats"). In Laos vind je naast een typische Lao-bouwstijl veel gemengde stijlen (invloed van de buurlanden).